Graancirkels
Vorig voorjaar vroeg een vriend me of ik als tuinman eens kritisch naar de graancirkels rond Stonehenge wilde gaan kijken. “Wanneer”, vroeg ik? “Morgen”, zei hij. Een andere vriend had afgebeld. Alles was al geregeld.
Hij gaat elk jaar en zei dat er nog nooit zoveel als dit jaar waren verschenen. Bijna elke dag één. “Waarschijnlijk heeft dat te maken met de zogenaamde tijdpoort die in 2012 geopend wordt naar een hoger bewustzijn voor de mensheid”, zei hij. Maar er is geen mens op aarde die een zinnig woord over dit verschijnsel kan zeggen.
Aldaar bezochten we eerst het graancirkel-infocenter voor de locaties. Dit jaar waren er veel graancirkels in de vorm van een dier verschenen.
Op naar de kolibrie! Het leek of je tussen de buxushaagjes op paleis het Loo door liep, maar dan van graan. Het graan was netjes platgelegd en niet geknakt alsof mensen eroverheen hadden gelopen. Het komt na een paar dagen ook gewoon weer overeind. In veel cirkels waren de knopen van de graanstengels twee keer zo groot en soms zelf geëxplodeerd of verbrand. Alsof iemand er met een magnetron overheen gevlogen was. “Dit alles gebeurt in enkele minuten”, hoor ik van een piloot die al 10 jaar over dit gebied vliegt. “Vroeger vond ik het ook allemaal onzin, zegt hij, maar mensen doen hier een dag over. Soms verschijnen ‘s winters de contouren gewoon weer in de sneeuw”.
‘s Nachts droomde ik dat ik samen met de aliens, gewapend met een zeis, graancirkels ging maken. Het zijn ook gewoon maar hoveniers maar dan van een andere planeet.
|
Alle gegevens onder voorbehoud van typefouten
Meneer Vermeer. | |
